Het Wezenlijke Zelf

Op het moment dat we geboren worden zijn we een onschuldige wezentje, volkomen overgeleverd aan de omgeving waarin we terecht komen. We stralen als baby zoveel liefde uit dat de meeste mensen er door vertedert raken. Dat zelfde liefdevolle wezentje leeft nog steeds in ons. Al die liefde is niet verloren gegaan, ze is slechts ondergesneeuwd geraakt onder minder prettige ervaringen. In de kern van het kristal bevindt zich dit wezenlijke zelf. Dit is ons meest zuivere, maar ook meest kwetsbare deel dat behoefte heeft aan bescherming, alvorens het kan zijn wie het is.
In de loop van ons leven heeft dit deel ervaringen opgedaan met de gekleurde en grijze lagen en heeft op die manier een persoonlijkheid gevormd waarachter het zich heeft kunnen verschuilen en waarbinnen het zich min of meer veilig is gaan voelen. Kunnen we de moed opbrengen om weer net zo kwetsbaar als dat pasgeboren baby’tje te zijn, dan wordt ons wezenlijke zelf naar de buitenwereld zichtbaar.
 
Het is Sophia (uit de godinnen in elke vrouw van Jean Bolen) die staat voor het archetype van dit centrale deel, zij is de godin van de wijsheid die zowel met het leven als de dood weet om te gaan. Zij bied ons de kracht die we nodig hebben om volkomen kwetsbaar in het leven te durven staan. Zij vertegenwoordigt het ontvankelijk bewustzijn.
Zij wordt daarbij geholpen door mannelijke archetypen, die het doelgerichte bewustzijn vertegenwoordigen. Iedere chakralaag wordt beheerst door een eigen mannelijk archetype, welke zijn specifieke invloed uitoefent in de bijbehorende energielaag.
Wanneer Sophia een verbintenis aangaat met de afzonderlijke mannelijke archetypes, dan kan er per chakra een versmelting plaats vinden tussen het mannelijke en het vrouwelijke in onszelf. Door deze versmelting krijgt het wezenlijke zelf een steeds duidelijker stem in de buitenwereld. Het kwetsbare zelf heeft handen en voeten gekregen om zich te handhaven in die buitenwereld, waardoor het kan zijn wie het in wezen al is, een liefdevol schepsel.